Bebeklerin genel olarak 1 yaşından itibaren konuşmaya başlamaları gerekir. Bu yaştan önce bebeğin çıkardığı tüm sesler, heceler, ifadeler hem sesi hem kendini tanımaya dönük olarak yaptığı hareketlerdir. Aileler genellikle bebeklerin 6 aydan itibaren baba, dede gibi tekrarlayan heceleri çıkarmalarını yanlış anlarlar ve onların konuşmaya başladığı biçiminde yorumlarlar. Halbuki konuşmanın bir alıcı dil, bir de ifade edici dil boyutu vardır. Yani çocuğun önce anlaması gerekir ki, bir ifadeye, cümleye dökebilsin. Bu açıdan bakıldığında, bebeklerde 6 aydan itibaren rutin bir heceleme olduğu görülür.

Bebeğin 9-10 aylıkken babasını gördüğünde baba, dedesini gördüğünde dede biçiminde isimlendirmesi ve 1 yaş itibariyle de iki kelimelik cümleler kurması gerekir. Bir ila bir buçuk yaş arasında, "anne mama yaptı” gibi basit ifadeli, basit cümleler kurabilmelidir. Ancak böylesi anlamlı cümleler kurduğu zaman, bebeğin konuşmayı söktüğü düşünülebilir. Çocuğun 3 yaşından sonra konuşmaması ve konuşmasının gerilememesi önemlidir.